ਮਾਂ-ਦਿਵਸ ਤੋਂ ਬਾਦ
*

ਕੋਈ ਤਾਂ ਕਲਮ ਉਠਾਏਗਾ ,
ਮਿਥਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੇਗਾ ..
ਜੋ ਪਰਮਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢਾਏਗਾ ....!!

ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪੱਟੀ ਲਾਹੇਗਾ ,
ਚਿੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ,
ਕਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਆਖੇਗਾ ,
ਰੰਗਾਂ ਦੇ * ਰੰਗ * ਪਛਾਣੇਗਾ....!!

ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝੇਗਾ ,
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ ,
ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਰ ਟਿਕਾਏਗਾ ...!!

ਲਾਹ ਜੁੱਲੀ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੀ ,
ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਖੋਜੇਗਾ ,
ਆਦਮ ਦੀ ਜਾਤ ਪਛਾਣੇਗਾ,
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਜਾਂ ਲਾਹੇਗਾ ...!!!

*

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਹ ਨਜ਼ਮ , ਦਯਾ ਰਾਮ ਨਮਨ ਜੀ ਦਵਾਰਾ ਮਾਂ-ਦਿਵਸ ਉੱਪਰ ਲਿਖੀ ਉਂਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਦੁੱਤੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

*
ਜਸਮੇਰ ਸਿੰਘ ਲਾਲ
12/05/2014

**

ਕਲ੍ਹ ਦਾ ਮੈਂ ਜਦੋਜਹਿਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸਾਂ ,ਕਿ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸਦਮੇਂ ਦਾ ਅਸਰ , ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਮਾਮ ਫੇਸ ਬੁੱਕ ਦੋਸਤਾਂ ਵਲੋਂ , ਮਾਂ-ਦਿਵਸ ਉੱਪਰ , “ ਮਾਂ ” ਉੱਪਰ ਲਿਖੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਵੇਲੇ , ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਰਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇਵਾਂ .....ਅਤੇ ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਸਾਂ !

ਅੱਜ ਕਲ ਮੈਨੂੰ , ਮੇਰੀ ਆਤਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੂੰਜੇ ਅੰਦਰ ਦੱਬੀ ਹੋਈ ਪੀੜ ਦੇ ਅਸਰ ਹੇਠਾਂ , “ ਮਾਂ-ਸ਼ਬਦ ” ਨਾਲ ਬੜੀ ਕਿਚਿਆਣ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ , ਮੈਂ ਬੜਾ ਦੁਖ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ..

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਆਂਦਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣ ਸਕੇ ਹਾਂ ..ਪਰ ਕੀ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ........ਸੈੰਕੜੇ ਨਹੀਂ , ਕਰੋੜਾਂ ਨਹੀਂ ,ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰਬ ਵੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਗਸ਼ ਖਾ ਕੇ ਟੱਪ ਚੱਲੀ ਹੈ ...ਐਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੇਂ ....ਉਂਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ...., ਪਿਓਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਡੱਸ ਲਿਆ .....ਕੀ ਇਹ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ..ਤਲਾਕ ਵਰਗੀ ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਤੋੜ ਫੋੜ ਦੀ ਜੰਗ ਹੇਠਾਂ , ਆਪਣੇ ਹੰਕਾਰ ਦੀ ਜੁੱਲੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ , ਕਦੀ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਨਣਗੀਆਂ ????

ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਸ਼ਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਦਾ ਰਵਾਂਗਾ ..ਕਿ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਿਓਆਂ ਦੇ ਦਿੰਨ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਨਾਂ ਮਨਾਏ ਜਾਣ.....ਇੱਕ ਸਾਂਝ੍ਹਾ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ ...ਕੁਦਰਤ ਨੇਂ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਭਗਵਾਨ ਰਚੇ ਸਨ , ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉੱਗਦੀ ਹੈ , ਪਰ ਅਸੀਂ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨਾ ਨੂੰ ਭੰਨ ਦਿੱਤਾ .......

ਪਰਮਪਰਾਗਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ , ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁਤ ਸਹਿਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ , ਕਿਓਂਕਿ ਮਾਂ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਐਨਾ ਵਿਚਾਰਾ ਬਣਾ ਕੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਕਵੀਆਂ ਨੇਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ , ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਨਸਾਨ, ਕਿਹੋ ਜਹੀ presentation ਨਾਲ ਵੀ ਮਾਂ ਉੱਤੇ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੇ , ਓਹ ਜੰਤਾ ਜਨਾਰਧਨ ਵਲੋਂ ਸਹਿਰਾਈ ਹੀ ਜਾਵੇਗੀ ....ਜੰਤਾ ਜਨਾਰਧਨ ਲੀਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਦੀ ਆਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ , ਇਹ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲੀਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਕੇ ਨਵਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ....

ਕੁਝ ਸੱਚਾ , ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ , ਕੁਝ ਅੱਜ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ , ਕੁਝ ਅਨੋਖਾ , ਜੋ ਬਾਕੀ ਕਲਮਾਂ ਨੇਂ ਨਾ ਕਿਹਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਜ ਦੇ ਹਾਂਣ ਦਾ ਹੋਵੇ ...ਓਹੀ ਸਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣਾ ਤੋਤੇ ਵਰਗਾ ਰਾਗ ਨਾ ਹੋਵੇ ..ਮੈਂ ਕਲ੍ਹ ਦਾ ਹੀ , ਉਸ ਕਲਮ ਦੀ ਲਿਖੀ ਕਿਸੇ ਸਿਰਜਣਾ ਨੂੰ ਟੋਲ ਰਿਹਾ ਸਾਂ ...!!

ਕਲ੍ਹ ਤੀਕਰ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸਾਂ ਕਿ ਆਹ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ , ਫੇਸ ਬੁੱਕ ਉੱਤੇ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ ..ਅਤੇ ਮੈਂ ਬੜੀ ਨੀਝ ਲ ਕੇ ਕਿਸੇ ਉਸ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ , ਕਿਸੇ ਓਸ ਕਵੀ ਦੀ ਕਲਮ ਨੂੰ , ਟੋਲ ਰਿਹਾ ਸਾਂ ਜੋ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇ , ..ਜੇ ਕਰ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣਗੇ , ਭਵਿਖ ਨੂੰ ਤਰਾਸ਼ਣਗੇ ਨਾ ਕਿ ਲੀਹਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਸਰਨਗੇ....

ਮਾਂ ਵਿਚਾਰੀ ਕਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਇਹ ਮਰਦ ਨੇਂ ਖੁਦ ਵਿਚਾਰੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ....


ਮਾਂ ਵਰਗੇ ਸੁੱਚੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅੱਜ ਤੀਕਰ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਓਹ ਗਲਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਪੂਰਾ ਸੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ....

ਇਹ ਜੋ ਕੁਝ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ , ਉਸ ਦੀ ਤਹਿ ਤੀਕਰ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਸਤੇ , ਇਸ ਰਲਗੱਡ ਦੇ ਚਿੱਕੜ ਨੂੰ ਨਿਤਾਰ ਕੇ ਪਰਖਣ, ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਮੁਤਾਲਿਆ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ , ਬੜੀ ਵੱਡੀ ਖੋਜ ਭਰਭੂਰ ਘਾਲਣਾ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ , ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਮੁੱਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਬਹਿਸ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਲੋੜਦਾ ਹੈ !

ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ , ਜਦੋਂ ਦਯਾ ਰਾਮ ਨਮਨ ਜੀ ਦਵਾਰਾ ਸਿਰਜੀ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ , ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜੋ ਕਿ ਉਂਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਉੱਤੋਂ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ....

ਦਯਾ ਨਮਨ ਜੀ , ਤੁਹਾਡੀ ਕਲਮ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸਿਜਦਾ ! ਉਸ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ , ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਦੇਣਦਾਰ ਰਹੇਗੀ....!!

ਜਸਮੇਰ ਸਿੰਘ ਲਾਲ
12/05/2014

 —